Dear colleagues!
RE: AFRICAN CHILD DAY.
It is not a day known to most folks, save for those working at the fore front of child welfare, but it’s the day of the African child on June 16th. The Day of the African Child has been celebrated on 16 June every year since 1991, when it was first initiated by the Organization of African Unity.
This day is a commemoration of hundreds of young boys and girls who were killed in Soweto, South Africa, when thousands of black school children took to the streets in 1976, in a march to protest the inferior quality of their education and to demand their right to be taught in their own language. Children were short down when they matched more than half a mile long, and in the two weeks of protest that followed, more than a hundred people were killed and more than a thousand were injured. This day is also a commemoration of the courage of all those who marched.
In Uganda and many parts of Africa, it will be a day like any other. Very few children rights organisations organize minor cerebrations in consideration with the funds at hand or will probably put up a notice or send out e- fliers to staff as a reminder of what is happening elsewhere, despite there being a good proportion of African children with in this massively diverse city.
You would have thought that in Kampala, things would be different, but going by the past, it might be another missed opportunity for our children. You would think that both the authorities and the public would use the day to mark a new beginning for the children. A new start where everyone would reflect on their attitude, their perception of what our children are worth and those working directing with the children, an opportunity to evaluate and possibly rethink their practice. You would have thought that these children’s lives would be celebrated by a top class befitting occasion since Uganda is re-known for its all sorts of symbolic days but alas this will be another cause of regret.
In the past, what we have seen has not only been the failure to honour the day, but also the lack of publicity about its existence. We are a nation that needs no legislation for any day of the year to be declared a national occasion. We have seen the chogms day precede our fundamental national programmes including the reorganization of our national exams for the sake of a two days meeting in Kampala hundreds of miles away from Kanungu sec school where an s4 chap was due to sit his olevels. That is after having struggled valiantly to make it up to year 4. We ‘ve seen the days when our military might is flaunted to the opposition, the freedom fighters day, the women’s day, and all sorts of occasions. It’s time therefore we let this day of the child touch all our emotions and give it the respect it deserves.
The day of the child could be marked by doing very little things that matter to the children which we the grownups take for granted. Things like a little more respect to every child on the day, a bit more safety, reassurance and security, sleeping in dormitories with their matron a long side, a day’s leave from the front line for child soldiers and a break from unpaid hard labour, food for those on streets, leave from the rapists, access to a day’s free medical treatment, and a break from abusive carers. The list is endless. It’s things that do not cost us a thing but which we find too hard to sacrifice. And that is a pity.
It’s the acts that need no more than a revaluation of our conscience. It’s things that will not be of huge financial cost to the government at least not what we would need to parade out katushas and buying the katushas (weaponry) on the one of many events. It is my humble argument here that we do not need the government to do our jobs respectfully and accountably, nor do we need any government mechanism for you and I to rethink our conscience and be more passionate and humane.
If you a surveyor, you do require the government machinery (flogging) to construct safe buildings for our children (read collapsing schools). The picture is so grim for our children, and the injustice they suffer is insurmountable. I will not want to dare anyone but if you would agree a 30 minute challenge walk across Kampala alone, you would see hundreds of children with their bellies out (naked), children selling bags to survive, others scavenging in the rubbish bins, children medicating themselves because they cannot afford to see a doctor and in the country side the scenes would include children who cannot study because they are hungry. Its the evils that we have all caused. Any one would become infuriated and wish they could transform our children’s lives in an instant.
So who is the problem? The problem is every one of us. The problem is that individual, that community and those institutions that preside over failing systems. Its starts at an individual level, where a pharmacist sells expired drugs to main children, or that heartless rapist whose motive we can never understand. The person who fails to execute his role accountably, the teacher who fails to show up for lessons after a drunken night and then that carer who thinks that his 7 year old son is old enough to fend for himself.
At a community level, it is the way we value our children. ‘Our children who are supposed to be heard and not seen’, those parents who do not want to earn living and choose to force their prepubescent daughters to marry so they can get bride price. We forget that our children are gifts, our angels from God, and are our foundation and future nations.
At an institutional level it includes you the gender minister who has not implemented a single section of the 1996 children statute to-date. The money was spent and a copycat of the UK children Act 1989 was Xeroxed nearly page by page to enact the 1996 statute. Why is it not fully implemented any way? Is it because children do not count politically? Because they are not a force, because they do not vote, or because they can not hold the government at ransom, and they can not threaten the centre? Why do children’s needs always score less on the government agenda? The reality of living conditions of millions of children makes an ugly reading.
Let us start a new campaign. On the day when we remember the little souls that perished in cold blood 32 years ago, let everyone do something that will put a smile of their faces where ever they are. We can do this by doing something to change the lives of the living. Let us forget all those declarations (UN something, EU something, African something including the famous OAU declaration ‘Africa fit for children’) that have not meant anything to lives of the ordinary child. Let us be human. Lets us do the acts that are within our limits but can put a smile to a child under your care or a child next door. Let us give great importance to the day of the African child.
I salute all the persons and organisations and individuals that are doing their best to give a better face to an African child.
You and I have a role to play for an African child. May God bless you.

Enfant africain
Automatically translated into French thanks to WorldLingo
Chers collègues !
RE : JOUR AFRICAIN D'ENFANT.
Ce n'est pas un jour connu de la plupart des gens, économiser pour ceux qui fonctionnent à l'avant antérieur du bien-être d'enfant, mais c'est le jour de l'enfant africain le 16 juin. Le jour de l'enfant africain a été célébré le 16 juin chaque année depuis 1991, quand il a été lancé la première fois par les Organisation de l'unite africaine.
Ce jour est une commémoration des centaines de jeunes garçons et des filles qui ont été tuées dans Soweto, Afrique du Sud, quand les milliers d'écoliers noirs ont pris aux rues en 1976, dans une marche pour protester la qualité inférieure de leur éducation et pour exiger leur droite d'être enseigné dans leur propre langue. Les enfants étaient bas court quand ils ont assorti plus que la moitié par mille long, et en deux semaines de protestation qui ont suivi, plus que cent personnes ont été tués et davantage que mille ont été blessés. Ce jour est également une commémoration du courage du tout ceux qui ont marché.
En Ouganda et beaucoup de régions de l'Afrique, ce sera un jour comme tout autre. Très peu d'organismes de droits d'enfants organisent des cerebrations mineurs dans la considération avec les fonds actuels ou mettront probablement vers le haut une notification ou enverront des insectes d'e pour fournir de personnel comme rappel ce qui se produit ailleurs, en dépit d'il de y a une bonne proportion d'enfants africains avec dans cette ville massivement diverse.
Vous auriez pensé que dans Kampala, les choses seraient différentes, mais allant par le passé, il pourrait être un autre occasion manquée pour nos enfants. Vous penseriez que les autorités et le public emploieraient le jour pour marquer un nouveau commencement pour les enfants. Un nouveau début où chacun réfléchirait sur leur attitude, leur perception de ce que nos enfants valent la peine et ceux diriger fonctionnant avec les enfants, une occasion d'évaluer et repenser probablement leur pratique. Vous auriez pensé que les vies de ces enfants seraient célébrées par une occasion convenante de classe supérieure puisque l'Ouganda re-est connu pour ses toutes les sortes de jours symboliques mais hélas ce sera une autre cause de regret.
Dans le passé, ce que nous avons vu a non seulement eu lieu le manque d'honorer le jour, mais également le manque de publicité au sujet de son existence. Nous sommes une nation qui n'a besoin d'aucune législation pour n'importe quel jour de l'année pour être déclarée une occasion nationale. Nous avons vu le jour de chogms précéder nos programmes nationaux fondamentaux comprenant la réorganisation de nos examens nationaux pour deux jours se réunissant dans des centaines de Kampala de milles loin de l'école de Kanungu sec où une gerçure s4 devait reposer ses olevels. Cela ensuite avait lutté vaillamment pour le faire jusqu'à l'année 4. Nous ve de `vu les jours où notre force de militaires est affichée à l'opposition, au jour de combattants de liberté, au jour des femmes, et à tous sortes d'occasions. Il est temps donc que nous laissons ce jour du contact d'enfant toutes nos émotions et lui donnons le respect il mérite.
Le jour de l'enfant pourrait être marqué en faisant les choses très petites qui importent aux enfants que nous les adultes prenons pour accordé. Choses comme peu plus de respect à chaque enfant le jour, un peu plus de sûreté, la réassurance et la sécurité, dormant dans les dortoirs avec leur matrone un long côté, le congé d'un jour de la ligne de front pour des soldats d'enfant et une coupure de travail dur impayé, la nourriture pour ceux sur des rues, le congé des violeurs, l'accès au traitement médical d'un jour librement, et une coupure des responsables abusifs. La liste est sans fin. C'est des choses qui ne nous coûtent pas une chose mais qui nous trouvons trop dur pour sacrifier. Et c'est une pitié.
C'est les actes qui n'ont besoin de pas plus qu'une réévaluation de notre conscience. C'est des choses ne seront au moins pas qui de coût financier énorme au gouvernement pas de ce que nous aurions besoin pour défiler dehors des katushas et achetant les katushas (armements) sur celui de beaucoup d'événements. C'est mon argument humble ici que nous n'avons pas besoin du gouvernement pour faire nos travaux avec respect et de façon responsable, ni nous avons besoin de n'importe quel mécanisme de gouvernement pour que toi et I repense notre conscience et pour est plus passionné et humanitaire.
Si vous un arpenteur, vous exigez des machines de gouvernement (flagellation) de construire les bâtiments sûrs pour nos enfants (écoles s'effondrantes lues). L'image est si sinistre pour nos enfants, et l'injustice qu'ils souffrent est insurmontable. Je ne voudrai pas oser n'importe qui mais si vous conviendriez une promenade de défi de 30 minutes à travers seul Kampala, vous verriez des centaines d'enfants avec leurs ventres dehors (nu), des enfants vendant des sacs pour survivre, d'autres balayage dans les casiers de déchets, enfants se traitant avec des médicaments parce qu'ils ne peuvent pas avoir les moyens de voir qu'un docteur et dans le côté de pays les scènes inclurait les enfants qui ne peuvent pas étudier parce qu'ils ont faim. Son les maux que nous tous avons causé. N'importe quel deviendrait fâché et souhait qu'ils pourraient transformer les vies de nos enfants dans un instant.
Ainsi qui est le problème ? Le problème est des chaque de nous. Le problème est cet individu, cette communauté et ces établissements qui président au-dessus des systèmes échouants. Son commence un niveau individuel, où un pharmacien vend les drogues expirées aux enfants principaux, ou ce violeur sans coeur dont le motif nous pouvons ne jamais comprendre. La personne qui n'exécute pas son rôle de façon responsable, le professeur qui ne révèle pas pour des leçons après qu'une nuit ivre et puis ce soignant qui pense que son fils de 7 ans est assez vieux pour défendre pour se.
À un niveau de communauté, c'est la manière que nous évaluons nos enfants. Le `nos enfants qui sont censés être entendus et non vus', ces parents qui ne veulent pas gagner la vie et choisir de forcer leurs filles prepubescent à se marier ainsi eux peut obtenir le prix de mariée. Nous oublions que nos enfants sont les cadeaux, nos anges de Dieu, et sont nos nations de base et de futur.
À un niveau institutionnel il vous inclut le ministre de genre qui n'a pas mis en application une section simple de l'à-date de statut de 1996 enfants. L'argent a été dépensé et un copieur de la Loi BRITANNIQUE 1989 d'enfants a été photocopié presque page par page pour décréter le statut 1996. Pourquoi est-il pas entièrement mis en application une manière ? Est-il parce que des enfants ne comptent pas politiquement ? Puisqu'ils ne sont pas une force, parce qu'ils ne votent pas, ou parce qu'ils ne peuvent pas tenir le gouvernement à la rançon, et eux ne peut pas menacer le centre ? Pourquoi les besoins des enfants marquent-ils toujours moins à l'ordre du jour de gouvernement ? La réalité des conditions vivantes des millions d'enfants fait une lecture laide.
Commençons une nouvelle campagne. Le jour quand nous nous rappelons les petites âmes qui ont péri dans le sang froid il y a 32 ans, laissez chacun font quelque chose qui mettra un sourire de leurs visages où jamais elles sont. Nous pouvons faire ceci en faisant quelque chose changer les vies de la vie. Oublions toutes ces déclarations (l'ONU quelque chose, L'UE quelque chose, Africain quelque chose comprenant le `célèbre Afrique de déclaration d'OUA adaptée pour les enfants') qui n'ont voulu dire rien aux vies de l'enfant ordinaire. Soyons humains. Nous laisse faire les actes qui sont dans nos limites mais peut mettre un sourire à un enfant sous votre soin ou porte d'enfant une prochaine. Laissez-nous donnent la grande importance pour le jour de l'enfant africain.
Je salue tous personnes et organismes et individus qui font leur meilleur pour donner un meilleur visage à un enfant africain.
Toi et moi avez un rôle à jouer pour un enfant africain. Dieu de mai vous bénissent.

Niño africano
Automatically translated into Spanish thanks to WorldLingo
¡Estimados colegas!
RE: DÍA AFRICANO DEL NIÑO.
No es un día sabido a la mayoría de la gente, excepto para ésos que trabajan en el frente delantero del bienestar del niño, sino que es el día del niño africano el 16 de junio. El día del niño africano se ha celebrado el 16 de junio cada año desde 1991, cuando primero fue iniciado por la organización de la unidad africana.
Este día es una conmemoración de centenares de muchachos jóvenes y las muchachas que fueron matadas en Soweto, Suráfrica, cuando los millares de niños de escuela negros llevaron las calles en 1976, en un marzo para protestar la calidad inferior de su educación y para exigir la su derecha de ser enseñado en su propia lengua. Los niños eran llanura corta cuando emparejaron más que mitad de la milla larga, y en las dos semanas de la protesta que siguieron, más que cientos personas fueron matadas y más que mil fueron dañados. Este día es también una conmemoración del valor de todo el los que marcharon.
En Uganda y muchas partes de África, será un día como cualquier otro. Muy pocas organizaciones de las derechas de los niños organizan cerebrations de menor importancia en la consideración con los fondos actuales o pondrán probablemente para arriba un aviso o enviarán los aviadores de la e para proveer de personal como recordatorio qué está sucediendo a otra parte, a pesar de de allí ser una buena proporción de niños africanos con en esta ciudad masivo diversa.
Usted habría pensado que en Kampala, las cosas serían diferentes, pero yendo por el pasado, puede ser que sea otro oportunidad faltada para nuestros niños. Usted pensaría que las autoridades y el público utilizarían el día para marcar un nuevo principio para los niños. Un nuevo comienzo donde cada uno reflejaría en su actitud, su opinión de lo que valen nuestros niños y ésos el dirigir de trabajo con los niños, una oportunidad de evaluar y de repensar posiblemente su práctica. Usted habría pensado que las vidas de estos niños serían celebradas por una ocasión befitting de la clase superior puesto que Uganda re-se sabe para sus todas las clases de días simbólicos pero alas ésta será otra causa del pesar.
En el pasado, qué hemos visto no sólo ha sido la falta de honrar el día, pero también la carencia de la publicidad sobre su existencia. Somos una nación que no necesita ninguna legislación para ningún día del año ser declarada una ocasión nacional. Hemos visto el día de los chogms preceder nuestros programas nacionales fundamentales incluyendo la reorganización de nuestros exámenes nacionales por dos días que satisfacían en los centenares de Kampala de millas lejos de la escuela de Kanungu sec donde estaba debida una grieta s4 sentar sus olevels. Eso ha estado luchando después valerosamente para hacerlo hasta el año 4. Nosotros ve del `visto los días en que nuestra fuerza de los militares se hace alarde de a la oposición, al día de los combatientes de la libertad, al día de las mujeres, y a todas las clases de ocasiones. Es tiempo por lo tanto que dejamos este día del tacto del niño todas nuestras emociones y que le damos el respecto merece.
El día del niño podría ser marcado haciendo las cosas muy pequeñas que importan a los niños a que los adultos tomamos para concedido. Cosas como un poco más respecto a cada niño en el día, un pedacito más seguridad, el reaseguro y la seguridad, durmiendo en dormitorios con su matron un lado largo, licencia de un día de la línea delantera para los soldados del niño y una rotura del trabajo duro sin pagar, alimento para ésos en las calles, licencia de los rapists, acceso al tratamiento médico de un día libremente, y una rotura de carers abusivos. La lista es sin fin. Es las cosas que no nos cuestan una cosa pero que encontramos demasiado difícilmente para sacrificar. Y eso es una compasión.
Es los actos que no necesitan no más que una nueva evaluación de nuestra conciencia. Es las cosas que no serán de coste financiero enorme al gobierno por lo menos no lo que necesitaríamos para desfilar hacia fuera los katushas y comprando los katushas (armamento) en el que está de muchos acontecimientos. Es mi discusión humilde aquí que no necesitamos el gobierno hacer nuestros trabajos respetuosamente y responsable, ni lo hacemos necesitamos cualquier mecanismo del gobierno para que usted e I repiensen nuestra conciencia y sean más apasionado y humano.
Si usted un topógrafo, usted requiere la maquinaria del gobierno (el azotar) construir los edificios seguros para nuestros niños (escuelas que se derrumban leídas). El cuadro es así que severo para nuestros niños, y la injusticia que sufren es insuperable. No desearé atreverme cualquier persona pero si usted conviniera una caminata del desafío de 30 minutos a través de Kampala solamente, usted vería a centenares de niños con sus vientres hacia fuera (desnudo), los niños que venden bolsos para sobrevivir, otros barrido en los compartimientos de los desperdicios, niños medicating porque no pueden permitirse ver que un doctor y en el lado del país las escenas incluiría a niños que no pueden estudiar porque tienen hambre. Su los males que todos hemos causado. Se enfurecería y deseo que podrían transformar las vidas de nuestros niños en un instante.
¿Quién es tan el problema? El problema es cada de nosotros. El problema es ese individuo, esa comunidad y esas instituciones que presiden sistemas que fallan. Su empieza un nivel individual, donde un farmacéutico vende las drogas expiradas a los niños principales, o ese rapist despiadado que motivo poder nunca entender. La persona que no puede ejecutar su papel responsable, el profesor que no puede demostrar para arriba para las lecciones después de que una noche borracha y entonces ese carer que piense que su hijo de 7 años es bastante viejo apartar para se.
En un nivel de comunidad, es la manera que valoramos a nuestros niños. El `nuestros niños que se supongan ser oídos y no ser vistos', esos padres que no deseen ganar la vida y elegir forzar a sus hijas prepubescent casar así que ellos puede conseguir precio de novia. Nos olvidamos de que nuestros niños son los regalos, nuestros ángeles del dios, y son nuestras naciones de la fundación y del futuro.
En un nivel institucional le incluye el ministro del género que no ha puesto una sola sección en ejecución de la a-fecha del estatuto de 1996 niños. El dinero estuvo pasado y fotocopiaron a un copycat del acto BRITÁNICO 1989 de los niños casi página por página para decretar el estatuto 1996. ¿Por qué es no completamente puesto en ejecución manera? ¿Es porque los niños no cuentan político? ¿Porque no son una fuerza, porque no votan, o porque no pueden sostener el gobierno en el rescate, y los no puede amenazar el centro? ¿Por qué las necesidades de los niños anotan siempre menos en la agenda del gobierno? La realidad de condiciones vivas de millones de niños hace una lectura fea.
Comencemos una nueva campaña. En el día cuando recordamos las pequeñas almas que fallecieron en sangre fría hace 32 años, deje cada uno hacen algo que pondrá una sonrisa de sus caras donde están siempre. Podemos hacer esto haciendo algo cambiar las vidas de la vida. Olvidémosnos de todos esos declaraciones (la O.N.U algo, EU algo, africano algo incluyendo el `famoso África del declaración del OAU cabida para los niños') que no han significado cualquier cosa a las vidas del niño ordinario. Seamos humanos. Nos deja hacer los actos que están dentro de nuestros límites pero puede poner una sonrisa a un niño debajo de su cuidado o de una puerta siguiente del niño. Déjenos dan gran importancia al día del niño africano.
Saludo a todas las personas y organizaciones e individuos que están haciendo su mejor para dar una cara mejor a un niño africano.
Usted y yo tenemos un papel a jugar para un niño africano. El dios de mayo le bendice.

Bambino africano
Automatically translated into Italian thanks to WorldLingo
Cari colleghe!
OGGETTO: GIORNO AFRICANO DEL BAMBINO.
Non è un giorno conosciuto alla maggior parte della gente, risparmi per quelli che funzionano alla parte anteriore anteriore di benessere del bambino, ma è il giorno del bambino africano il 16 giugno. Il giorno del bambino africano è stato celebrato il 16 giugno ogni anno dal 1991, quando in primo luogo è stato iniziato dall'organizzazione di unità africana.
Questo giorno è un commemoration dei centinaia dei ragazzi giovani e ragazze che sono stati uccisi in Soweto, Sudafrica, quando i migliaia degli scolari neri hanno preso alle vie in 1976, in un procedere per protestare la qualità inferiore della loro formazione e per richiedere la loro destra essere insegnato nella loro propria lingua. I bambini erano basso corto quando hanno abbinato più della metà un di miglio di lunghezza e nelle due settimane della protesta che sono seguito, più di cento genti sono stati uccisi e più di mille sono stati danneggiati. Questo giorno è inoltre un commemoration del coraggio del tutto coloro che ha marciato.
Nell'Uganda e molte zone dell'Africa, sarà un giorno come qualsiasi altro. Molto poche organizzazioni di diritti dei bambini organizzano i cerebrations secondari nella considerazione con i fondi monetari attuali o probabilmente metteranno in su un avviso o spediranno le alette di filatoio di e per fornire come ricordo che cosa sta accadendo altrove, malgrado di là essere una buona percentuale di bambini africani con in questa città in maniera massiccia varia.
Avreste pensato che in Kampala, le cose fossero differenti, ma andando entro il passato, potrebbe essere un altro occasione mancata per i nostri bambini. Pensereste che sia le autorità che il pubblico usassero il giorno per contrassegnare un nuovo inizio per i bambini. Un nuovo inizio dove tutto rifletterebbe sul loro atteggiamento, la loro percezione di che cosa i nostri bambini valgono e quelli dirigere di funzionamento con i bambini, un'occasione valutare e possibilmente ripensare la loro pratica. Avreste pensato che vite di questi bambini fossero celebrate da un'occasione befitting del codice categoria superiore poiché l'Uganda re-è saputo per relative tutte le specie dei giorni simbolici ma alas questa sarà un'altra causa del rammarico.
Nel passato, che cosa abbiamo visto non solo ha avuta luogo l'omissione di honour il giorno, ma anche la mancanza di pubblicità circa la relativa esistenza. Siamo una nazione che non deve legislazione per alcun giorno dell'anno essere dichiarata un'occasione nazionale. Abbiamo visto il giorno dei chogms precedere i nostri programmi nazionali fondamentali compreso la riorganizzazione dei nostri exams nazionali per due giorni che vengono a contatto nelle centinaia di Kampala delle miglia via dalla scuola di Kanungu sec in cui una screpolatura s4 era dovuta sedere i suoi olevels. Quello dopo sta lottando valiantly per farlo fino all'anno 4. Noi ve del `visto i giorni in cui la nostra forza dei militari flaunted all'opposizione, al giorno dei combattenti di libertà, al giorno delle donne ed a tutte le specie delle occasioni. È tempo quindi che lasciamo questo giorno del tocco del bambino tutte le nostre emozioni e che gli diamo il rispetto si merita.
Il giorno del bambino potrebbe essere contrassegnato facendo le cose pochissime che importano ai bambini che i grownups prendiamo per assegnato. Cose come un poco più rispetto ad ogni bambino il giorno, un ancora un poco sicurezza, una riassicurazione e una sicurezza, addormentate liberamente nei dormitori con il loro matron un lato lungo, permesso del giorno dalla linea anteriore per i soldati del bambino e una rottura dal lavoro duro non pagato, alimento per quelli sulle vie, permesso dai rapists, accesso al trattamento medico del giorno e una rottura dai carers abusivi. La lista è infinita. È cose che ci non costano una cosa ma che troviamo troppo duro per sacrificare. E quello è un pity.
È gli atti che non hanno bisogno di nient'altro di una rivalutazione della nostra coscienza. È cose che non saranno almeno di costo finanziario enorme al governo non di che cosa avremmo bisogno per sfilare fuori katushas e comprando i katushas (armamento) su quello di molti eventi. È la mia discussione humble qui che non abbiamo bisogno del governo di fare rispettoso e responsabile i nostri lavori, né abbiamo bisogno di tutto il meccanismo di governo affinchè voi e la I ripensiamo la nostra coscienza e di essere più appassionato ed umanitario.
Se un ispettore, voi richiedete il macchinario di governo (fustigazione) costruire le costruzioni sicuri per i nostri bambini (scuole sprofondanti colte). L'immagine è così torvo per i nostri bambini ed il injustice che soffrono è insormontabile. Non desidererò osare chiunque ma se accosentire una camminata di sfida di 30 minuti attraverso Kampala da solo, vedreste i centinaia dei bambini con le loro pance fuori (nudo), bambini che vendono i sacchetti per sopravvivere, altri lavaggio negli scomparti dei rifiuti, bambini che medicating perché non possono permettersi di vedere che un medico e nel lato del paese le scene includerebbe i bambini che non possono studiare perché sono affamati. Relativo malvagità che tutti abbiamo causato. Qualunque sarebbe infuriated e desiderio che potrebbero trasformare le vite dei nostri bambini in un istante.
Così chi è il problema? Il problema è ogni di noi. Il problema è quell'individuo, quella Comunità e quelle istituzioni che presiedono i sistemi venenti a mancare. Relativo comincia ad un livello specifico, in cui un farmacista vende le droghe estinte ai bambini principali, o a quel rapist heartless di cui il motivo possiamo non capire mai. La persona che non riesce ad eseguire responsabile il suo ruolo, l'insegnante che non riesce a rivelare per le lezioni dopo che una notte drunken ed allora quel carer che pensa che il suo figlio di 7 anni sia abbastanza vecchio arrangiarsi sè.
Ad un livello comunitario, è il senso che stimiamo i nostri bambini. Il `i nostri bambini che sono supposti di essere sentiti e di non essere visti', quei genitori che non desiderano guadagnare la vita e scegliere forzare le loro figlie prepubescent sposarsi in modo da può ottenere il prezzo di bride. Ci dimentichiamo che i nostri bambini sono regali, i nostri angeli dal dio e sono le nostre nazioni di futuro e del fondamento.
Ad un livello istituzionale li include il ministro di genere che non ha effettuato una singola sezione della -data dello statuto dei 1996 bambini. I soldi sono stati spesi e un copycat della Legge BRITANNICA 1989 dei bambini Xeroxed quasi pagina per pagina per promulgare lo statuto 1996. Perchè è non completamente effettuato del senso? È perché bambini non contano politicamente? Poiché non sono una forza, perché non votano, o perché non possono tenerli il governo al riscatto e non può minacciare il centro? Perchè i bisogni dei bambini notano sempre di meno sull'ordine del giorno di governo? La realtà dei termini di vita di milioni di bambini fa una lettura ugly.
Iniziamo una nuova campagna. Il giorno quando ci ricordiamo delle anime piccole che sono perito nell'anima fredda 32 anni fa, lasci tutto fanno qualcosa che metta un sorriso delle loro facce in cui sono mai. Possiamo fare questo facendo qualcosa cambiare le durate della vita. Dimentichiamo tutte quelle dichiarazioni (NU qualcosa, UE qualcosa, Africano qualcosa compreso il `famoso Africa di dichiarazione del OAU misura per i bambini') che non hanno significato nulla alle vite del bambino ordinario. Siamo umani. Li lascia fare gli atti che sono entro i nostri limiti ma può mettere un sorriso ad un bambino sotto la vostra cura o un portello seguente del bambino. Lascili danno l'importanza grande al giorno del bambino africano.
Saluto tutti i persone ed organizzazioni ed individui che stanno facendo il loro la cosa migliore per dare una faccia migliore ad un bambino africano.
Voi ed io avete un ruolo per un bambino africano. Il dio di maggio li benedice.

Afrikanisches Kind
Automatically translated into German thanks to WorldLingo
Liebe Kollegen!
BETR.: AFRIKANISCHER KIND-TAG.
Es ist nicht ein Tag, der die meisten Völker, außer für denen bekannt ist, die an der Vorderfrontseite der Kindwohlfahrt arbeiten, aber es ist der Tag des afrikanischen Kindes am 16. Juni. Der Tag des afrikanischen Kindes ist am 16. Juni jedes Jahr seit 1991 gefeiert worden, als er zuerst durch die Organisation der afrikanischen Einheit eingeleitet wurde.
Dieser Tag ist ein Gedenken von Hunderten der jungen Jungen und Mädchen, die in Soweto, Südafrika, als Tausenden der schwarzen Schulkinder zu den Straßen 1976 nahmen, in einem März, um die minderwertige Qualität ihrer Ausbildung zu protestieren getötet wurden und ihr Recht zu verlangen, in ihrer eigenen Sprache unterrichtet zu werden. Kinder waren kurzer Abstieg, als sie mehr als Hälfte ein die Meile lang zusammenbrachten, und in den zwei Wochen des Protestes, die folgten, wurden mehr als hundert Leute getötet und mehr als tausend wurden verletzt. Dieser Tag ist auch ein Gedenken des Mutes von allem die, die marschierten.
In Uganda und in vielen Teilen von Afrika, ist es ein Tag wie irgendein anderer. Sehr organisieren wenige Kindrechtorganisationen kleine cerebrations in der Betrachtung mit den zur Hand Kapitaln oder werden vermutlich oben eine Nachricht setzen oder e Flieger aussenden, um als Anzeige von was anderwohin geschieht, trotz dort des Seins mit Personal zu versorgen ein guter Anteil afrikanischen Kindern mit in dieser massiv verschiedenen Stadt.
Sie würden gedacht haben, daß in Kampala, Sachen unterschiedlich sein würden, aber, gehend bis zum der Vergangenheit, konnte es anders sein vermißte Gelegenheit für unsere Kinder. Sie würden denken, daß die Behörden und die öffentlichkeit den Tag verwenden würden, um einen neuen Anfang für die Kinder zu kennzeichnen. Ein neuer Anfang, wo jeder sich auf ihrer Haltung, ihre Vorstellung reflektieren würde von, was unsere Kinder wert sind und die arbeitende Richtung mit den Kindern, eine Gelegenheit, ihre Praxis auszuwerten und vielleicht überzudenken. Sie würden gedacht haben, daß die Leben dieser Kinder durch eine obere Kategorie passende Gelegenheit gefeiert würden, da Uganda für seine alle Art der symbolischen Tage Re-gewußt wird, aber leider dieses eine andere Ursache der Reue ist.
In der Vergangenheit was wir gesehen haben, ist nicht nur die Störung, den Tag zu ehren, aber auch der Mangel an Werbung über sein Bestehen gewesen. Wir sind eine Nation, die keine Gesetzgebung für jeden möglichen Tag des Jahres erklärt werden muß einer nationalen Gelegenheit. Wir haben den chogms Tag gesehen, unsere grundlegenden nationalen Programme einschließlich die Reorganisierung unserer nationalen Prüfungen voranzugehen um, die zwei Tage willen sind, die in den Kampala Hunderten Meilen entfernt Kanungu sek von der Schule treffen, in der ein Maul s4 seine olevels sitzen sollte. Das hat nachher valiantly gekämpft, um es bis zu Jahr 4 zu bilden. Wir `ve gesehen die Tage, als unsere Militärmacht zur Opposition, zum Freiheit Kämpfertag, zum Tag der Frauen und zu aller Art von Gelegenheiten flaunted. Es ist Zeit, folglich, das wir diesen Tag der Kindnote alle unsere Gefühle lassen und ihm den Respekt geben, es verdient.
Der Tag des Kindes könnte gekennzeichnet werden, indem man sehr kleine Sachen tat, die zu den Kindern ausmachen, die wir die Erwachsenen für bewilligt nehmen. Sachen wie ein wenig mehr Respekt zu jedem Kind am Tag, an einer Spitze mehr Sicherheit, an der Versicherung und an Sicherheit, frei schlafend in den Schlafsälen mit ihrer Matrone eine lange Seite, Urlaub eines Tages von der vorderen Linie für Kindsoldaten und einen Bruch von unbezahlter harter Arbeit, Nahrung für die auf Straßen, Urlaub von den rapists, Zugang zur ärztlichen Behandlung eines Tages und ein Bruch von den mißbräuchlichen carers. Die Liste ist endlos. Es ist Sachen, die uns eine Sache nicht kosten, aber die wir zu stark finden, um zu opfern. Und das ist ein Mitleid.
Es ist die Taten, die no more benötigen, als eine Neubewertung unserer Gewissenhaftigkeit. Es ist Sachen, die nicht von den sehr großen finanziellen Kosten zur Regierung mindestens nicht sind, was wir benötigen würden, um heraus vorzuführen katushas und die katushas (Kampfmittel) auf dem vieler Fälle kaufend. Es ist mein bescheidenes Argument hier, daß wir nicht die Regierung benötigen, unsere Arbeiten respektvoll und verantwortlich zu erledigen noch wir müssen jede mögliche Regierung Einheit, damit Sie und I unsere Gewissenhaftigkeit überdenkt und leidenschaftlicher und menschlich ist.
Wenn Sie ein Feldmesser, Sie die Regierung Maschinerie (Prügeln) benötigen sichere Gebäude für unsere Kinder (gelesene einstürzende Schulen) zu konstruieren. Die Abbildung ist also grimmig für unsere Kinder, und das Unrecht, das sie erleiden, ist unüberwindlich. Ich wünsche nicht niemand wagen, aber, wenn Sie einen eine 30-Minute-Herausforderung Weg über Kampala alleine zustimmen würden, würden Sie Hunderte Kinder mit ihren Bäuchen heraus (blank), die Kinder sehen, die Beutel verkaufen, um zu überleben, andere Ausstossen von Unreinheiten in den Abfallsortierfächern, die Kinder, die medicating sind, weil sie nicht sich leisten können zu sehen, daß ein Doktor und in der Landseite die Szenen Kinder miteinschließen würde, die nicht studieren können, weil sie hungrig sind. Sein die übel, daß alle wir verursacht haben. Irgendein würde und Wunsch wütend gemacht werden, den sie die Leben unserer Kinder in einem Augenblick umwandeln konnten.
So ist wer das Problem? Das Problem ist jedes von uns. Das Problem ist diese Einzelperson, diese Gemeinschaft und jene Anstalten, die ausfallenden Systemen vorsitzen. Seine Anfänge auf einem einzelnen Niveau, in dem ein Apotheker abgelaufene Drogen an Hauptkinder verkauft, oder diesem herzloses rapist dessen Motiv, die wir nie verstehen können. Die Person, die seine Rolle verantwortlich durchführen nicht kann, der Lehrer, der für Lektionen oben darstellen nicht kann nachdem eine betrunkene Nacht und dann dieses carer, das denkt, daß sein 7 Einjahressohn genug alt ist-, für abzuwehren.
Auf einer Gemeinschaftsebene ist es die Weise, die wir unsere Kinder bewerten. `Unsere Kinder, die gehört werden und nicht gesehen werden sollen', jene Eltern, die nicht Leben erwerben und beschließen möchten, ihre prepubescent Töchter zu zwingen zu verbinden, also sie kann Brautpreis erhalten. Wir vergessen, daß unsere Kinder Geschenke, unsere Engel vom Gott sind und unsere Grundlage und Zukunftnationen sind.
Auf einem Institutionsniveau schließt es Sie der Geschlechtminister mit ein, der nicht einen einzelnen Abschnitt des Zudatums das Gesetz mit 1996 Kindern eingeführt hat. Das Geld wurde ausgegeben und ein Nachäffer der BRITISCHEN Kinder Tat 1989 wurde fast Seite für Seite fotokopiert, um das Gesetz 1996 zu verordnen. Warum ist es nicht völlig eingeführt irgendeiner Weise? Ist es, weil Kinder nicht politisch zählen? Weil sie nicht eine Kraft sind, weil sie nicht wählen oder weil sie nicht die Regierung am Lösegeld und sie halten können kann nicht die Mitte bedrohen? Warum zählen Notwendigkeiten der Kinder immer kleiner auf der Regierung Tagesordnung? Die Wirklichkeit der lebenden Bedingungen von Millionen Kindern bildet einen häßlichen Messwert.
Lassen Sie uns eine neue Kampagne beginnen. Umkamen vor, am Tag, wenn wir an die wenig uns erinnern Seelen, die im kalten Blut 32 Jahren, lassen Sie jeder tun etwas, das ein Lächeln ihrer Gesichter setzt, in denen überhaupt sie sind. Wir können dies tun, indem wir etwas tun, die Leben des Lebens zu ändern. Lassen Sie uns alle jene Erklärungen vergessen (UNO etwas, EU etwas, Afrikaner etwas einschließlich das berühmte OAU Erklärung `Afrika gepaßt für Kinder') die nicht nichts zu den Leben des gewöhnlichen Kindes bedeutet haben. Lassen Sie uns menschlich sein. Läßt uns die Taten tun, die innerhalb unserer Begrenzungen sind, aber kann ein Lächeln zu einem Kind unter Ihre Obacht oder eine folgende Tür des Kindes setzen. Lassen Sie uns geben großen Wert zum Tag des afrikanischen Kindes.
Ich begrüsse alle Personen und Organisationen und Einzelpersonen, die ihr bestes tun, um ein besseres Gesicht zu geben einem afrikanischen Kind.
Sie und ich haben eine Rolle, zum für ein afrikanisches Kind zu spielen. Mai Gott segnen Sie.

Criança africana
Automatically translated into Portuguese thanks to WorldLingo
Caros colegas!
RE: DIA AFRICANO DA CRIANÇA.
Não é um dia sabido a a maioria de povos, excepto para aqueles que trabalham na parte dianteira dianteira do bem-estar da criança, mas é o dia da criança africana junho em 16o. O dia da criança africana foi comemorado em 16 junho cada ano desde 1991, quando foi iniciado primeiramente pela organização da unidade africana.
Este dia é um commemoration das centenas de meninos novos e as meninas que sejam matados em Soweto, África do Sul, quando os milhares de crianças de escola pretas fizeram exame às ruas em 1976, em um março para protestar a qualidade inferior de sua instrução e para exijir sua direita ser ensinado em sua própria língua. As crianças eram pena curta quando combinaram mais do que a metade um da milha longa, e nas duas semanas do protesto que seguiu, mais do que cem povos foram matadas e mais do que mil foram feridos. Este dia é também um commemoration da coragem do todo o aqueles que marcharam.
Em Uganda e em muitas partes de África, será um dia como qualquer outro. Muito poucas organizações das direitas das crianças organizam cerebrations menores na consideração com os fundos na mão ou põem provavelmente acima uma observação ou emitem para fora insectos do e à equipe de funcionários como um lembrete o que esteja acontecendo em outra parte, apesar de lá de ser uma proporção boa de crianças africanas com nesta cidade maciça diversa.
Você pensaria de que em Kampala, as coisas seriam diferentes, mas indo pelo passado, pôde ser outro oportunidade faltada para nossas crianças. Você pensaria de que as autoridades e o público usariam o dia marcar um começo novo para as crianças. Um começo novo onde todos refletiria em sua atitude, sua percepção de o que nossas crianças valem a pena e aqueles direção trabalhando com as crianças, uma oportunidade de avaliar e rethink possivelmente sua prática. Você pensaria de que as vidas destas crianças estariam comemoradas por uma ocasião befitting da classe superior desde que Uganda re-é sabido para suas todas as sortes de dias simbólicos mas alas esta será uma outra causa do pesar.
No passado, o que nós vimos realizou-se não somente a falha honrar o dia, mas também a falta do publicity sobre sua existência. Nós somos uma nação que não necessite nenhuma legislação para nenhum dia do ano ser declarada uma ocasião nacional. Nós vimos o dia dos chogms preceder nossos programas nacionais fundamentais including o reorganization de nossos exams nacionais para a causa de dois dias que encontram-se com em centenas de Kampala das milhas longe da escola de Kanungu segundo onde uma rachadura s4 era devida sentar seus olevels. Isso tem-se esforçado em seguida valiantly para fazê-lo até o ano 4. Nós ve do `visto os dias em que nosso poder das forças armadas flaunted a oposição, a dia dos lutadores da liberdade, a dia das mulheres, e a todas as sortes das ocasiões. É tempo conseqüentemente que nós deixamos este dia do toque da criança todas nossas emoções e lhe damos o respeito merece.
O dia da criança poderia ser marcado fazendo as coisas muito pequenas que importam às crianças de que nós os grownups fazemos exame para concedido. Coisas como pouco mais respeito a cada criança no dia, em um bocado mais segurança, no reassurance e na segurança, dormindo nos dormitórios com seu matron um lado longo, licença de um dia da linha dianteira para soldados da criança e uma ruptura de trabalho duro por pagar, alimento para aqueles em ruas, licença dos rapists, acesso ao tratamento médico de um dia livre, e uma ruptura dos carers abusive. A lista é infinita. É as coisas que não nos custam uma coisa mas que nós encontramos demasiado duramente para sacrificar. E aquela é uma piedade.
É os atos que não necessitam não mais do que um revaluation de nosso conscience. É as coisas que não serão do custo financeiro enorme ao governo pelo menos não o que nós necessitaríamos desfilar para fora katushas e comprando os katushas (weaponry) em esse de muitos eventos. É meu argumento humble aqui que nós não necessitamos o governo fazer respectfully e accountably nossos trabalhos, nem nós necessitamos todo o mecanismo do governo para que você e I rethink nosso conscience e sejamos mais passionate e humano.
Se você um surveyor, você requerer a maquinaria do governo (flogging) construir edifícios seguros para nossas crianças (escolas desmoronando lidas). O retrato é assim que grim para nossas crianças, e o injustice que sofrem é insurmountable. Eu não quererei ousar qualquer um mas se você concordasse uma caminhada de um desafio de 30 minutos através de Kampala sozinho, você veria centenas das crianças com suas barrigas para fora (despido), as crianças que vendem sacos para sobreviver, outros scavenging nos escaninhos do rubbish, crianças que medicating porque não podem ter recursos para ver que um doutor e no lado do país as cenas incluiria as crianças que não podem estudar porque estão com fome. Seu os evils que nós todos causamos. Qualquer tornar-se-ia enfurecido e desejo que poderiam transformar vidas das nossas crianças em um instante.
Assim quem é o problema? O problema é cada de nós. O problema é esse indivíduo, essa comunidade e aquelas instituições que preside sobre sistemas de falha. Seu começa por um nível individual, onde um pharmacist venda drogas expiradas às crianças principais, ou por esse rapist heartless cujo o motriz nós podemos nunca compreender. A pessoa que não executa seu papel accountably, professor que não mostra acima para lições depois que uma noite drunken e então esse carer que pensa de que seu 7 anos - o filho velho é velho bastante afastar para himself.
Em um nível de comunidade, é a maneira que nós avaliamos nossas crianças. O `nossas crianças que são supostas ser ouvidas e não visto', aqueles pais que não querem ganhar a vida e a escolher forçar suas filhas prepubescent a se casar assim que eles pode começar o preço de bride. Nós esquecemo-nos de que nossas crianças são os presentes, nossos anjos do deus, e são nossas nações da fundação e do futuro.
Em um nível institutional inclui-o o ministro do gender que não executou uma única seção da à-data do statute de 1996 crianças. O dinheiro foi gastado e um copycat do ato BRITÂNICO 1989 das crianças era página quase Xeroxed pela página para decretar o statute 1996. Por que é executado não inteiramente alguma maneira? É porque crianças não contam polìtica? Porque não são uma força, porque não votam, ou porque não podem os prender o governo no ransom, e não pode ameaçar o centro? Por que as necessidades das crianças marcam sempre menos na agenda do governo? A realidade de condições vivas dos milhões das crianças faz uma leitura feia.
Deixe-nos começar uma campanha nova. No dia quando nós recordamos as almas pequenas que perished no sangue frio 32 anos há, deixe todos fazem algo que porá um sorriso de suas caras onde sempre estão. Nós podemos fazer este fazendo algo mudar as vidas da vida. Deixe-nos esquecer-se de todas aquelas declarações (UN algo, EU algo, africano algo including o `famoso África da declaração do OAU cabida para as crianças') que não significaram qualquer coisa às vidas da criança ordinária. Deixe-nos ser humanos. Deixa-nos fazer os atos que estão dentro de nossos limites mas pode-o pôr um sorriso a uma criança sob seu cuidado ou uma porta seguinte da criança. Deixe-nos dão a importância grande ao dia da criança africana.
Eu saudo todas as pessoas e organizações e indivíduos que estão fazendo seu mais melhor para dar uma cara melhor a uma criança africana.
Você e eu temos um papel a jogar para uma criança africana. O deus de maio bless o.

Afrikanskt barn
Automatically translated into Swedish thanks to WorldLingo
Kära kollegor!
BETRÄFFANDE: AFRIKANSK BARNDAG.
Det är inte en bekant dag till mest folks, beklär räddningen för de arbetet på fören av barnvälfärd, men det är dagen av det afrikanska barnet på Juni 16th. Dagen av det afrikanska barnet har firats på 16 Juni varje år efter 1991, då den var först initierad vid organisationen av afrikansk enhet.
Denna dag är en commemoration av hundratals unga pojkar, och flickor, som dödades i Soweto, Sydafrika, när den tusentals svarten skolar barn, tog till gatorna i 1976, i en marsch för att protestera underordnaden som var kvalitets- av deras utbildning och för att begära deras undervisas rakt till, i deras egna språk. Barn var kort besegrar, då de matchade mer än halva per lång mile, och i de två veckorna av protesten, som följde, dödades mer än hundra folk, och mer än tusen sårades. Denna dag är också en commemoration av kuraget allra de som marscherade.
I Uganda och många delar av Afrika ska det är en dagnågot liknande någon annan. Mycket få barnrättorganisationar organiserar minderårigen som cerebrations i övervägande med fonderna på räcker eller ska antagligen satt upp en märka, eller överför ut e-fliers för att bemanna som en påminnelse av vad händer någon annanstans, illviljan som är där en goda, proportionerar av afrikanska barn med i denna kraftigt olika stad.
Du skulle har tänkt att i Kampala, den skulle saker är olik, men gå förbi förflutnan, den kan är ett annat felande tillfälle för våra barn. Du skulle funderare som både myndigheterna och den skulle allmänheten använder dagen för att markera en ny början för barnen. En ny start, var skulle alla reflekterar på deras inställning, deras föreställning av vad våra barn är värda och det arbetet som riktar med barnen, ett tillfälle att utvärdera och eventuellt ompröva deras övar. Du skulle har tänkt att dessa skulle barns liv firas av ett bästa klassificerar att anstå orsakar, sedan alla Uganda är beträffande-bekant för dess sorterar av symboliska dagar, men alas ska detta är another orsakar av ånger.
I förflutnan vad vi har sett, inte endast ägt rum har felet att hedra dagen, men också bristen av publicitet om dess existens. Vi är en nation som behöver ingen lagstiftning för någon dag av året att förklaras en medborgare orsakar. Vi har sett att chogmsdagen att komma före vår grundmedborgare programmerar däribland omorganiseringen av våra medborgareexamen för den saken av två dagar som möter i Kampala som hundratals miles i väg från Kanungu sekund skolar var en kille s4 var sitter tack vare hans olevels. Det after har kämpat valiantly för att göra det upp till år 4. Alla vi `- ve som ses dagarna, när vår militära styrka flaunteds till oppositionen, frihetskämpedagen, kvinna dag, och, sorterar av orsakar. Det är tid, därför som vi låter denna dag av barnhandlag alla våra sinnesrörelser och ger det respekten, det förtjänar.
Dagen av barnet kunde markeras, genom att göra mycket småsaker som betyder till barnen, som vi grownupsna tar för beviljat. Saker gillar lite en mer respekt till varje barn på dagen, a bet mer säkerhet, uppmuntran, och säkerhet som sovar i sovsalar med deras matron en långsida, en dags tjänstledighetar fodrar framifrån, för barnsoldater, och ett avbrott från obetalt hårt arbete, mat för de på gator, tjänstledighetar från våldtäktsmännen, tar fram till en dags fria medicinsk behandling och ett avbrott från ovettiga vårdare. Lista är ändlös. Det är saker som inte kostar oss ett ting, men som vi finner för hårt för att offra. Och det är ett medlidande.
Det är agerar som behöver inte mer än en omvärdering av vårt samvete. Det är saker som ska för att inte vara av enormt finansiellt kostar till regeringen åtminstone inte vad vi skulle behov att ståta ut katushas och köpande katushasna (weaponry) på den av många skeende. Det är mitt ödmjuka argument här att vi inte behöver regeringen att göra våra jobb respectfully och accountably, nor vi behöver någon regerings- mekanism för att dig och I ska ompröva vårt samvete och att vara mer passionerad och human.
Om du en inspektör, dig kräver, det regerings- maskineriet (prygel) till tankeskapelsekassaskåpbyggnader för våra barn (läst kollapsa skolar). Föreställa är så grymt för våra barn, och orättvisan som de lider, är oöverstiglig. Jag ska för att inte önska att våga någon men, om du skulle instämm 30 som den minimala utmaningen går över Kampala bara, dig skulle ser hundratals barn med deras bukar ut (naket), barn att sälja hänger lös för att fortleva, andra som äta as i racka ner på, slänga i soptunnan, barn som medicating sig, därför att de kan inte ha råd med för att se en manipulera och, i landssidan platserna som skulle för att inkludera barn som kan inte studien, därför att de är hungriga. Dess ondska att alla vi har orsakat. Något skulle blivet görade rosenrasande och wishen kunde de omforma våra barns liv i en ögonblick.
Så är vem problemet? Problemet är varje av oss. Problemet är den individ, den gemenskap och de institutioner som varar ordförande över vikande system. Dess starter på en individnivå, var en pharmacist säljer förföll droger till huvudsakliga barn, eller den hjärtlösa våldtäktsman vars bevekelsegrund som vi kan aldrig förstå. Personen, som missar för att utföra hans roll accountably, lärare som missar för att visa upp för kurser efter en full natt och därefter den vårdare, som funderare att hans åriga son 7 är gammal nog att klara sig själv för självt.
På en gemenskapsnivå är det långt oss värderar våra barn. `Våra barn, som är förment att höras och inte ses', de föräldrar, som inte önskar att tjäna uppehälle och välja att tvinga deras prepubescent döttrar för att att gifta sig, så dem kan få bruden prissätter. Vi glömmer att våra barn är gåvor, våra änglar från gud och är våra fundament- och framtidsnationer.
På ett institutionellt jämnt inkluderar det dig genusminister   som inte har genomfört en singel delar upp av de 1996 barnen som, lagar till-daterar. Pengarna spenderades, och en copycat av UK barnen agerar 1989 var den Xeroxed nästan sidan vid sidan som antar lagar 1996. Why är det som inte fullständigt any långt genomföras? Är det, därför att barn inte räknar politiskt? Därför att de inte är en styrka, därför att de inte röstar, eller därför att de inte kan rymma regeringen på ransom, och dem kan inte hota centrera? Why barns görar poäng behov alltid mindre på den regerings- dagordningen? Verkligheten av uppehället villkorar av miljoner av barnmakes en ful läsning.
Låt oss starta en ny aktion. Låt alla gör något som ska sätter ett leende av deras vänder mot var någonsin de är på dagen, när vi minns lite soulsna som förgicks i kallt blod 32 år sedan. Vi kan göra denna, genom att göra något att ändra liven av uppehället. Låt oss glömma alla de förklaringar (UN något, EG något, afrikan något däribland den berömda Afrika för OAU-förklaring`passformen för barn') som inte har betytt något till liv av det vanligabarnet. Låt oss vara människan. Låter oss göra agerar som är inom vårt begränsar men kan sätta ett leende till ett barn under din omsorg eller ett barngrannhuset. Låt oss ge stor betydelse till dagen av det afrikanska barnet.
Jag saluterar alla personer, och organisationar och individer, som gör deras bäst för att ge ett bättre, vänder mot till ett afrikanskt barn.
Du och jag har en roll som leker för ett afrikanskt barn. Majguden välsignar dig.

Африканский ребенок
Automatically translated into Russian thanks to WorldLingo
Дорогие коллегаы!
RE: АФРИКАНСКИЙ ДЕНЬ РЕБЕНКА.
Не будет днем известный к большинств людям, за исключением для тех работая на fore фронте охраны младенчества, но будет днем африканского ребенка 16-ого июня. День африканского ребенка отпразднован 16-ого июня каждый год с 1991, когда он сперва был начат организацией африканского единства.
Этим днем будет чествованием сотни молодых мальчиков и девушками были убиты в Soweto, Южной Африке, когда тысячи черные ребенока школьного возраста приняли к улицам в 1976, в марше для того чтобы опротестовать низкое качество их образования и потребовать их право быть наученным в их собственном языке. Дети были скоро спуском когда они сопрягали больше чем половиной миля длинняя, и в 2 неделях протеста которые последовали за, больше чем 100 людей были убиты и больше чем тысяча повредил. Этим днем будет также чествование смелости всего те маршировали.
В Уганде и много частей Африки, будет днем как любое другое. Очень немногими организациями прав детей организуют небольшие cerebrations в рассмотрении с фондами под рукой или вероятно положат вверх извещение или send out рогульки e- для того чтобы укомплектовать штаты как памятка случается в другом месте, несмотря на там быть хорошая пропорция африканских детей с в этим массивнейше разнообразным городом.
Вы подумали бы что в Kampala, вещи будут по-разному, но идущ к прошлый, оно могло быть другим пропущенная возможность для наших детей. Вы думали бы что и авторитеты и публика будут использовать день для того чтобы маркировать новое начало для детей. Новый старт где каждое отразило бы на их ориентации, их воспринятие наши дети be worth и те работая сразу с дет, возможность оценить и по возможности переосмыслить их практику. Вы подумали бы что жизни этих детей будут отпразднованы случаем верхнего типа следуя в виду того что Уганда re-известна для своих всех видов символических дней но увы это будет другая причина сожаления.
В прошлом, мы видели not only находились отказ удостоить дня, но также отсутсвие публикуемости о своем существовании. Мы будем нацией не нужно никакое законодательство на любой день года быть объявленным национальному случаю. Мы видели день chogms предшествовать наши основные национальные программы включая реорганизацию наших национальных exams for the sake of 2 дня встречая в сотниах Kampala миль далеко от школы Kanungu sec где chap s4 был из-за сидите его olevels. То поже боролось молодецки для того чтобы сделать его до года 4. Мы ve `увиденное дни когда наше военная мощь будет бравировано к противовключению, дню самолет-истребителей свободы, дню женщин, и всем видам случаев. Будет временем поэтому, котор мы препятствуем этому дню касания ребенка все наши взволнованности и даем ему уважение оно заслуживает.
День ребенка смог быть маркирован путем делать очень маленькие вещи имеют значение к детям мы grownups принимаем для после того как мы дарены. Вещи как немного больше уважения к каждому ребенку на дне, бите больше безопасности, reassurance и обеспеченности, в dormitories с их matron длинняя сторона, разрешение дня от передней линии для воинов ребенка и пролома от unpaid тяжелый труд, еда для тех на улицах, разрешение от rapists, доступ к бесплатному лечению дня, и пролом от ругательных carers. Список бесконечен. Будет вещами не стоят нам вещь но мы находим слишком крепко для того чтобы пожертвовать. И то будет жалость.
Будет поступками нужны no more чем revaluation нашей совести. Будет вещами не будут огромной финансовохозяйственной цены к правительству по крайней мере не нам было бы нужно для того чтобы пройти парадом вне katushas и покупающ katushas (weaponry) на одном из много случаев. Будет моим всепокорным аргументом здесь что нам не нужно правительство сделать наши работы почтительно и подотчетно, ни делаем нам нужно любой механизм правительства для вас и I переосмыслить нашу совесть и быть запальчивоее и гуманн.
Если вы съемщик, вы требуете, что машинное оборудование правительства (пороть) строит безопасные здания для наших детей, то (прочитанных рушясь школ). Изображение поэтому grim для наших детей, и несправедливость, котор они терпят труднопреодолима. Я не буду хотеть посметь любое но если вы согласились бы прогулка возможности 30 минут через Kampala самостоятельно, то вы увидели бы сотниы детей с их животами вне (наг), дети продавая мешки для того чтобы выдержать, другие продувка в ящиках хлама, детях medicating потому что они не могут позволять для того чтобы увидеть доктор и в стороне страны места включил детей которые не могут изучить потому что они голодны. Сво зла что мы все причиняли. Любое одно стало бы разъяренным и желание, котор они смогли преобразовать жизни наших детей в моменте времени.
Так будет проблемой? Проблема каждое одним из нас. Проблемой будет тем индивидуалом, той общиной и теми заведениями который председательствуют над терпя неудачу системами. Сво start at индивидуальный уровень, где аптекарь продает терянные силу снадобья к GLAVNым детям, или то бездушное rapist повод которого мы можем никогда не понимать. Персона не сумеет исполнить его роль подотчетно, учитель который не сумеет показать вверх для уроков после того как запойная ноча и после этого то carer которое думает что его 7 год - старый сынок стар достаточно для того чтобы fend для себя.
На уровне общины, будет дорогой, котор мы оцениваем наших детей. `Наши дети предположены, что услышаны и увидены', те родители которые не хотят заработать прожитие и выбрать принудить их prepubescent дочей пожениться поэтому они может получить цену невесты. Мы забываем что наши дети будут подарками, нашими ангелами от бога, и будут нашими нациями учредительства и будущего.
На учрежденческий уровень оно вклюает вас министр gender не снабжал одиночный раздел к-даты законоположения 1996 детей. Деньг была потрачена и копирование UK поступка 1989 детей было Xeroxed близко page by page для того чтобы enact законоположение 1996. Почему полно снабжено оно любой дороге? Оно потому что дети не подсчитайте политически? Потому что они не будут усилием, потому что они не голосуют, или потому что они не могут держать правительство на ransom, и их не смогите угрожать центра? Почему потребности детей всегда ведут счет на повестке дня правительства? Реальность living услови условий миллионов детей делает уродское чтение.
Препятствуйте нам начать новую кампанию. На день когда мы вспомним маленьких душ погибнули в холодной крови 32 лет тому назад, препятствуйте каждому сделайте что-то которое положит усмешку их сторон где всегда они. Мы можем сделать это путем делать что-то изменить жизни прожития. Препятствуйте нам забыть все те объявления (ООН что-то, EU что-то, африканец что-то включая известное `Африку объявления OAU приспособленную для детей') которые не намеревались что-нибыдь к жизням обычного ребенка. Препятствуйте нам быть людск. Препятствует нам сделать поступки находятся в наши пределы но может положить усмешку к ребенку под вашей внимательностью или дверью ребенка следующей. Препятствуйте нам дайте большую важность к дню африканского ребенка.
Я салютую всем людям и организациям и индивидуалам делают их самое лучшее для того чтобы дать более лучшую сторону к африканскому ребенку.
Вы и я имеете роль, котор нужно сыграть для африканского ребенка. Бог в мае благословляет вас.

Afrikaans Kind
Automatically translated into Dutch thanks to WorldLingo
Beste collega's!
RE: DE AFRIKAANSE DAG VAN HET KIND.
Het is geen dag die aan de meeste mensen, behalve die wordt gekend die bij de voorvoorzijde van kindwelzijn werken, maar het is de dag van het Afrikaanse kind op 16 Juni. De dag van het Afrikaanse Kind is gevierd op 16 Juni elk jaar sinds 1991, toen het eerst door de Organisatie van Afrikaanse Eenheid in werking werd gesteld.
Deze dag is een herdenking van honderden jonge jongens en meisjes die in Soweto, Zuid-Afrika, toen duizenden zwarte schoolkinderen aan de straten in 1976 namen, in maart werden gedood om de inferieure kwaliteit van hun onderwijs te protesteren en hun recht te eisen om in hun eigen taal worden onderwezen. De kinderen waren kort neer toen zij meer dan de helft van een lange mijl aanpasten, en in de twee weken van protest die volgden, werden meer dan honderd mensen gedood en meer dan duizend werd verwond. Deze dag is ook een herdenking van de moed van die allemaal wie marcheerden.
In Oeganda en vele delen van Afrika, zal het een dag als een ander zijn. Zeer weinig organisaties van kinderenrechten organiseren minder belangrijke cerebrations in overweging met de dichtbije fondsen of zullen een bericht waarschijnlijk opzetten of zullen evliegers aan personeel als herinnering sturen van wat elders gebeurt, ondanks daar die een goed deel Afrikaanse kinderen met in deze massaal diverse stad is.
U zou gedacht hebben dat in Kampala, de dingen verschillend zouden zijn, maar gaand door het verleden, zou het een andere gemiste kans voor onze kinderen kunnen zijn. U zou denken dat zowel de autoriteiten als het publiek de dag zouden gebruiken om een nieuw begin voor de kinderen te merken. Een nieuw begin waar iedereen hun houding, hun waarneming zou overdenken van wat onze kinderen waard zijn en die het werk het leiden met de kinderen, een kans om misschien hun praktijk te evalueren en te heroverwegen. U zou gedacht hebben dat het leven van deze kinderen door een hoogste klasse worden gevierd die gelegenheid past aangezien Oeganda voor zijn alle soorten van symbolische dagen re-gekend is maar helaas zal dit een andere oorzaak van spijt zijn.
In het verleden, wat wij hebben gezien niet alleen het nalaten is geweest om de dag te eren, maar ook het gebrek aan publiciteit over zijn bestaan. Wij zijn een natie die geen wetgeving voor om het even welke dag van het jaar een nationale gelegenheid te verklaren nodig heeft. Wij hebben zien de chogmsdag onze fundamentele nationale programma's met inbegrip van de reorganisatie van onze nationale examens omwille van twee dagen voorafgaan die in Kampala honderden mijlen vanaf Kanungu secondeschool samenkomen waar een s4 kloofje moest zijn olevels zitten. Dat is na om het tot jaar 4 valiantly geworsteld te hebben te maken. Wij gezien `ve de dagen toen onze militairen zijn zouden kunnen flaunted aan de oppositie, de dag van vrijheidsvechters, de dag van de vrouwen, en alle soorten gelegenheden. Het is tijd daarom laten wij deze dag van de kindaanraking al onze emoties en geven het de eerbied het verdient.
De dag van het kind zou kunnen worden gemerkt door zeer kleine dingen te doen die aan de kinderen van belang zijn wat wij de volwassenen voor verleend nemen. Dingen zoals een weinig meer eerbied aan elk kind op de dag, een beetje meer veiligheid, herverzekering en veiligheid, die in slaapzalen met hun matron een lange kant, het verlof van een dag van de frontlinie voor kindmilitairen en een onderbreking van onbetaalde harde arbeid, voedsel voor die op straten, verlof van rapists, toegang tot de vrije medische behandeling van een dag, en een onderbreking van verkeerde werkers uit de hulpverlening slapen. De lijst is eindeloos. Het is dingen die niet ons een ding kosten maar die wij te hard om vinden te offeren. En dat is een medelijden.
Het is de handelingen die een niet meer dan revaluatie van ons geweten vergen. Het is dingen die niet van reusachtige financiële kosten aan de overheid minstens niet zullen zijn wat wij nodig zouden hebben om katushas en het kopen van katushas (bewapening) op één van vele gebeurtenissen uit te paraderen. Het is mijn bescheiden argument hier dat wij de overheid wensen om ons werk eerbiedig en accountably te doen, noch wij vereist geen overheidsmechanisme voor u en ik om ons geweten te heroverwegen en hartstochtelijker en menselijk te zijn.
Als u vereist een landmeter, u de overheidsmachines (het flogging) om veilige gebouwen voor onze kinderen (gelezen instortende scholen) te construeren. Het beeld is zo onverbiddelijk voor onze kinderen, en onrechtvaardigheid die zij onoverkomelijk zijn hebben geleden. Ik zal niet willen durven iedereen maar als u een 30 minieme uitdagingsgang over alleen Kampala zou goedkeuren, zou u honderden kinderen met hun buiken uit (naakt) zien, kinderen die zakken verkopen om te overleven, anderen die in de vuilnisbakken reinigen, kinderen die met medicijnen behandelen omdat zij zich niet kunnen veroorloven om een arts te zien en in de landkant de scènes kinderen zouden omvatten die niet kunnen bestuderen omdat zij hongerig zijn. Zijn de kwaden die wij allen hebben veroorzaakt. Om het even wie zou razend gemaakt en wens worden zij het leven van onze kinderen in een moment konden omzetten.
Zo wie is het probleem? Het probleem is elke één van ons. Het probleem is individueel dat, die gemeenschap en die instellingen die ontbrekende systemen voorzitten. Zijn begin bij een individueel niveau, waar een apotheker verlopen drugs aan hoofdkinderen verkoopt, of dat harteloze rapist waarvan beweging veroorzakend wij kunnen nooit begrijpen. De persoon die er niet in slagen om zijn rol uit te voeren accountably, de leraar die om voor lessen na een dronken nacht er niet in slaagt te verschijnen en toen die werker uit de hulpverlening die denkt dat zijn 7 éénjarigenzoon genoeg oud is om voor zich af te weren.
Op communautair niveau, is het de manier wij onze kinderen taxeren. `Onze kinderen die verondersteld om zijn worden gehoord en niet worden gezien', die ouders die niet het leven willen verdienen en verkiezen om hun prepubescent dochters te dwingen om te huwen zodat kunnen zij bruidprijs krijgen. Wij vergeten dat onze kinderen giften, onze engelen van God, zijn en onze stichting en toekomstige naties zijn.
Op een beleidsniveau omvat het u de geslachtsminister die geen één enkele sectie van het de kinderenstatuut van 1996 op dit ogenblik ten uitvoer heeft gelegd. Het geld werd besteed en een copycat van het UK- kinderenAkte 1989 was Xeroxed bijna bladzijde per bladzijde om het statuut van 1996 te bepalen. Waarom is niet volledig uitgevoerd het om het even welke manier? Is het omdat de kinderen niet politiek tellen? Omdat zij geen kracht zijn, omdat zij niet stemmen, of omdat zij niet de overheid bij losgeld kunnen houden, en zij niet het centrum kunnen bedreigen? Waarom noteren de behoeften van kinderen altijd minder op de overheidsagenda? De werkelijkheid van levensomstandigheden van miljoenen kinderen maakt een lelijke lezing.
Begin een nieuwe campagne. Op de dag wanneer wij de kleine zielen herinneren die in koud bloed 32 jaar geleden omkwamen, laat iedereen iets doen die een glimlach van hun gezichten zal zetten waar ooit zij zijn. Wij kunnen dit doen door iets te doen het leven veranderen van het leven. Vergeet al die verklaringen (de V.N. iets, De EU Afrikaans iets, iets met inbegrip van de beroemde OAU verklaring `Afrika geschikt voor kinderen') die om het even wat niet aan het leven van het gewone kind hebben bedoeld. Menselijk ben. Laat ons de handelingen doen die zijn binnen onze grenzen maar een glimlach aan een kind onder uw zorg of een kind volgende deur kunnen voorleggen. Geef groot belang aan de dag van het Afrikaanse kind.
Ik groet alle personen en organisaties en individuen die hun beste een beter gezicht aan een Afrikaans kind doen geven.
U en ik vervul hebben een rol te voor een Afrikaans kind. De God van mei zegent u.

طفلة [أفريكن]
Automatically translated into Arabic thanks to WorldLingo
زميلات عزيزة!
[ر]: [أفريكن] طفلة يوم.
هو ليس يوم يعرف إلى كثير [فولكس], باستثناء ل أنّ يعمل في الجبهة أماميّة من طفلة خير, غير أنّ هو اليوم من الطفلة [أفريكن] في يونيو - حزيران [16ث]. ب احتفل اليوم من الطفلة [أفريكن] يتلقّى يكون في 16 يونيو - حزيران كلّ سنة منذ 1991, عندما هو كان أولى بدأت ب [أرغنيزأيشن وف فريكن ونيتي].
هذا يوم إحياء ذكرى المئات من فتية شابّة وبنات الذي كان قتلت في [سوتو], جنوب افريقيا, عندما أخذ آلاف من تلميذ في الابتدائي سوداء إلى الشوارع في 1976, في مسيرة أن يحتجّ النوعية سفليّة من تربيتهم وأن يطلب حقهم أن يكون علمت في هم خاصّة لغة. أطفال كانوا زغبة قصيرة عندما تلاءم هم أكثر من نصف [ا] ميل طويلة, وفي الاثنان أسابيع الإحتجاج أنّ تبع, أكثر من مئة الناس كان قتلت وأكثر من ألف كان جرحت. هذا يوم أيضا إحياء ذكرى من الشجاعة من كلّ أنّ الذي سار.
في أوغندا وكثير أجزاء إفريقيا, سيكون هو يوم مثل أيّ أخرى. جدّا قليل من أطفال حقوق ينظّم منظمات نشاط فكريّ ثانويّة في إعتبار مع الأموال [أت هند] أو على الأرجح سيضع فوق إشعار أو سيبعث [إ-] [فلير] أن يزوّد كمذكر من ماذا يكون يحدث في مكان آخر, على الرغم من هناك يكون نسبة جيّدة من أطفال [أفريكن] مع في هذا مدينة متنوّعة بكثافة.
أنت فكّرت أنّ في كمبالا, كان أشياء مختلفة, غير أنّ يذهب بالماض, هو أمكن كنت آخر يفتقد فرصة لأطفالنا. أنت فكّرت أنّ على حدّ سواء استعمل السلطات والجمهور اليوم أن يعلم بداية جديدة للأطفال. بداية جديدة حيث كلّ شخص عكس على موقفهم, إدراكهم من ماذا أطفالنا [ب وورث] وأنّ يعمل يوجّه مع الأطفال, فرصة أن يقيّم ومن المحتمل أعدت ممارستهم. أنت فكّرت أنّ هذا أطفال ب احتفل حيوات كنت بعلويّة صنف يليق مناسبة بما أنّ أوغندا يكون [ر-نوون] ل ه كلّ أنواع من أيام رمزيّة غير أنّ واحسرتاه هذا سيكون آخر سبب الأسف.
في الماض, ماذا نحن قد رأينا يتلقّى ليس فحسب يكون الإخفاق أن ينفذ اليوم, غير أنّ أيضا الافتقار الإشهار حول وجوده. نحن أمة أنّ يحتاج ما من تشريع ل أيّ يوم من السنة أن يكون أفدت مناسبة وطنيّة. نحن قد رأينا ال [شغمس] يوم تقدّمت برنامجنا أساسيّة وطنيّة بما في ذلك الإعادة تنظيم من امتحاننا وطنيّة [فور ث سك وف] اثنان أيام يلتقي في كمبالا مئات الأميال بعيدا من [كنونغ] [سك] مدرسة حيث [س4] شابة كان واجبة أن يجلس [ألفلس] ه. قد كافح أنّ في ما بعد بشجاعة أن يجعل هو حتّى سنة 4. نحن `[ف] يرى الأيام عندما نا جيش تباهيت قدرة إلى المعارضة, الحرية مقاتلات يوم, النساء يوم, وكلّ أنواع المناسبات. هو وقت لذلك نحن نترك هذا يوم من الطفلة لمس كلّنا عواطف ويعطي هو الإحترام هو يستحقّ.
اليوم من الطفلة استطاع كنت علمت ب يتمّ أشياء صغيرة جدّا أنّ يهمّ إلى الأطفال أيّ نحن ال [غروونوب] نأخذ ل يمنح. أشياء مثل قليلا كثير إحترام إلى كلّ طفلة على اليوم, لقمة كثير أمان, إعادة تأكيد وأمن, ينام في عنابر مع سيدتهم جانب طويلة, يوم إذن من الجبهة لطفلة جنديات وكسر من غير مدفوع يستعصي عمل, طعام ل أنّ على شوارع, إذن من ال [ربيست], منفذة إلى يوم مجّانا [مديكل ترتمنت], وكسر من [كررس] متعسّفة. القائمة ميلان إلى جانب لانهائيّة. هو أشياء أنّ لا يكلّفنا شيء غير أنّ أيّ نحن نجد أيضا بشدّة أن يضحّي. وأنّ شفقة.
هو الأعمال أنّ يحتاج [نو مور] من إعادة تقييم من ضميرنا. هو أشياء أنّ لن [ب] من تكلفة ضخمة ماليّة إلى الحكومة على الأقلّ لا ماذا نحن احتجنا أن يستعرض خارجا [كتثشس] ويشتري ال [كتثشس] (سلاح) على الواحدة من كثير حادثات. هو حجتي متواضعة هنا أنّ لا يحتاج نحن الحكومة أن يتمّ أشغالنا باحترام و [أكّوونتبلي], ولا نتمّ نحن يحتاج أيّ حكومة آلية ل أنت وأنا أن يعيد ضميرنا وكنت أكثر جموحة وإنسانيّة.
إن أنت مساح, أنت تتطلّب الحكومة معدّ آليّ (يدفع) أن يبني بنايات آمنة لأطفالنا (يقرأ ينهار مدارس). الصورة لذلك مقيتة لأطفالنا, والظلم هم يعانون غير قابل للتذليل. أنا لن أريد أن يجسر أيّ شخص غير أنّ إن أنت وافقت 30 دقيقة تحدي مشية عبر كمبالا فحسب, رأى أنت مئات الأطفال مع بطونهم خارجا (عارية), أطفال يبيع حقائب أن يبقى, أخرى [سكفنجنغ] في النفاية خانات, أطفال يعالجبنفسي لأنّ هم يستطيع لا يمكن أن يرى دكتورة وفي البلد جانب المشاهد تضمّن أطفال الذي يستطيع لا يدرس لأنّ هم يكونون جائعة. ه الشرور أنّ يسبّب نحن يتلقّى كلّ. أصبح أيّ واحدة يغضب وأمنية هم استطاع غيّرت أطفالنا حيوات في لحظة.
هكذا الذي يكون المشكلة? المشكلة كلّ واحدة من نا. المشكلة أنّ فردة, أنّ جماعة وأنّ مؤسسات أنّ يرأس على [فيلينغ] نظامات. ه [سترت ت] مستوى فرديّة, حيث صيدلية يبيع يمضى عقارات إلى أطفال رئيسيّة, أو أنّ [ربيست] عديم رحمة الذي دافع نحن يستطيع أبدا فهمت. الشخص الذي يفشل أن ينفّذ دوره [أكّوونتبلي], المعلمة الذي يفشل أن يبدي فوق لدروس عقب ليلة ثملة وبعد ذلك أنّ [كرر] الذي يفكّر أنّ ه 7 [ير-ولد] إبنة قديمة بكفاية أن يقي ل بنفسي.
في [كمّونيتي لفل], هو الطريق نحن نقدّم أطفالنا. `أطفالنا الذي يكون افترضت أن يكون سمعت ولا رأيت', أنّ والد الذي لا يريد أن يكسب معيشة واخترت أن يجبر ابنتهم [بربوبسنت] أن يزوّج لذلك هم يستطيع حصلت [بريد بريس]. نحن نّسى أنّ أطفالنا هبات, ملاكاتنا من إلهة, ونا أساس ومستقبل أمم.
في مستوى تشريعيّة يتضمّن هو أنت الجنس وزير الذي يتلقّى لم يطبّق قسم وحيد من ال 1996 أطفال قانون [تو-دت]. أنفقت المال كان والمقلد من ال [أوك] أطفال عمل 1989 كان [إكسروإكس] تقريبا [بج بي بج] أن يشرّع ال 1996 قانون. لماذا يكون هو لا كلّيّا يطبّق أيّ طريق? يكون هو لأنّ أطفال لا يعدّ سياسيّا? لأنّ هم ليسوا قوة, لأنّ هم لا يقترعون, أو لأنّ هم يستطيع لا يمسك الحكومة في فدية, وهم يستطيع لا يهدّد المركز? لماذا أطفال حاجات دائما يحرزون بعض على الحكومة جدول? يجعل الحقيقة من شروط حيّة ملايين الأطفال قراءة قبيحة.
تركتنا بدأت حملة جديدة. على اليوم عندما يتذكّر نحن الأرواح صغيرة أنّ هلك في دم باردة 32 سنون [أغو], تركت كلّ شخص يتمّ شيء أنّ سيضع ابتسام من وجوههم حيث في أيّ وقت هم يكونون. نحن يستطيع أتمّت هذا ب يتمّ شيء أن يغيّر الحيوات من المعيشة. تركتنا نسيت كلّ أنّ إعلانات (منظّمة الأمم المتّحدة شيء, الاتّحاد الأوروبي شيء, إفريقية شيء بما في ذلك المشهورة [وأو] إعلان `إفريقيا يلاءم لأطفال') أنّ يتلقّى لم يعن أيّ شيء إلى حيوات من الطفلة عاديّة. تركتنا كنت إنسانيّة. يتركنا أتمّت الأعمال أنّ يكون ضمن حدودنا غير أنّ يستطيع وضعت ابتسام إلى طفلة تحت عنايتك أو طفلة باب تالية. تركتنا يعطي أهمية عظيمة إلى اليوم من الطفلة [أفريكن].
أنا أحيّي [ألّ ث] أشخاص ومنظمات وفردات أنّ يكون يتمّ هم جيّدة أن يعطي وجه جيّدة إلى طفلة [أفريكن].
يتلقّى أنت وأنا دور أن يلعب لطفلة [أفريكن]. شهر ماي يبارك إلهة أنت.